شما چند فالوور دارید؟!

/ ژوئن 24, 2018/ توسعه فردی

خیلی جالبه! به هر کس که میگویم جدیدا وبلاگ نویسی را شروع کردم، معمولا یکی از اولین سوالاتی که از من میپرسند این است که چند تا فالوور (دنبال کننده) داری؟!

در دوره‎ی خیلی جالبی زندگی میکنیم. دوره ای که ارزش کار افراد با تعداد دنبال کننده های آن ها مشخص میشود. با بیشتر دیده شدن آن ها.

در واقع تکنولوژی جدید و شبکه های اجتماعی به ما آموخته اند که دنبال کننده های بیشتر، یعنی ارزش بیشتر داشتن. یعنی مهم بودن. حرفی برای گفتن داشتن.

و اینگونه است که “شاخ” های شبکه های اجتماعی که محتوای بی ارزش و پوچ تولید میکنند تا توجه هزاران آدم را به خود جلب کنند، افراد “مهم” تری در جامعه محسوب میشوند، تا وبلاگ نویسانی که 50 دنبال کننده دارند.

اما این طرز فکر و مقایسه یک اشکال خیلی بزرگ دارد. 

این نوع مقایسه مثل این است که از استادی که مقطع دکترا تدریس میکند بپرسیم چند دانش آموز دارد! مطمئنا تعدادی انگشت شمار هستند. چرا؟ چون هر کسی توانایی این را ندارد تا مقطع دکترا پیش برود. دقیقا همانطور که در این دوره ای که در آن زندگی میکنیم، دیگر هر کسی کتاب مطالعه نمیکند. هر کسی دیگر بلاگ نمیخواند. و دیگر هرکسی را نمیبینیم که خارج از چارچوب مدرسه و دانشگاه به دنبال آموختن علم و مهارت‎های زندگی باشد.

برای همین هم است که ارزش کار های من و شما بیشتر است. اگر بلاگر هستید، نویسنده هستید، یا به هر نوعی تولیدکننده ی محتوا هستید، خیلی به “تعداد” فالوور های خود اهمیت ندهید. به کیفیت روابطتان با آن ها اهمیت بدهید. سعی کنید که در تله‎ی دنیای امروزی نیفتید.

شما میتوانید یک پیج در شبکه مجازی با هزاران دنبال کننده داشته باشید که محتوای شما را میبینند، لایک میکنند و به سادگی از آن میگذرند. و یا بلاگی را داشته باشید که دنبال کننده های شما انگشت شمار باشند ولی تک تک آن ها از تفکرات شما استفاده کنند و شما بتوانید زندگی همان چند نفر را از این رو به آن رو کنید…

یادتان باشد که ارزش واقعی کار شما در تاثیرگذاری شما و بهتر کردن زندگی دیگران است، نه تعداد لایک هایی که میگیرید… و افسوس که این اثرگذاری را نمیتوان به شفافیتِ تعدادِ لایک ها اندازه گیری کرد…

Share this Post

3 Comments

  1. سلام..
    خوشحالم که با وبلاگ شما اشنا شدم …
    این پست شما انگیزه خیلی زیادی به منِ تازه کار داد .. قبل از شروع وبلاگ نویسی و کلا نوشتن مستمر خیلی کم صبر بودم و میخواستم تا اسمان یکهو دهن باز کنه و تالاپی یک معجزه یا شانس پایین بپره و صاف توی دست های من فرود بیاد … اما حالا قضیه فرق کرده و از زمانی که عقایدم رو روی صفحه ها خالی میکنم بیشتر و بیشتر و بیشتر میفهمم که تا تلاش نکنی از هیج جا هیچ چیز ارزشمندی به تو نخواهد رسید … من شخصا به اینکه زندگی خیلی وقت ها راه هایی رو پیش روت میگذاره که تو اصلا انتظارش رو نداری و حتی همین راه های نامترقبه به تو کمک میکنن و عقاید و ارزوهات رو عوض و شاید بزرگتر میکنن ایمان دارم ( البته برعکس این عقیده هم ممکنه پیش بیاد ) و همه این راه ها چه مترقبه و چه نامترقبه توی یک چیز مشرکن .. خواستن ما و تلاش ما …
    بازم ممنون این پست حال بسیار خوبی رو به من انتقال داد…

    1. سلام ستاره جان،
      مرسی از پیام بسیار زیبایت. خیلی خوشحالم که از این متن لذت بردی و با حرفت موافقم. وبلاگت رو هم دیدم، خیلی دوستانه و خوب هست. اتفاقا شاید برات جالب باشه بدونی که منم اون اوایل از بلاگ بیان استفاده میکردم که بعد کوچ کردم به وردپرس. یک چیزی که هست اینه که جَو سرویس ها و خواننده هایی که سرویس ها رو استفاده میکنند متفاوته. دلیل اصلی کوچ من این بود که حس کردم این مطالبی که در وبلاگم مینویسم برای کاربرانِ بیان خیلی جالب نیست. خیلی مهمه به نظرم کسانی رو پیدا کنیم که با ما همفکر باشند و علایقشان شبیه ما باشد.
      برایم ولی جالبه بدونم،چطور با وبسایت من آشنا شدی؟ 🙂

  2. مهم این است که کارمان مبتنی بر اخلاق و رضایت خدا و امام زمان(عج) باشد
    این را بعد از بیش از سی دهه زندگی به تجربه فردی خدمتتان عرض می کنم
    موید باشید
    دوست بیانی شما !

Leave a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*